هیولا های موحش بی شمارند،

زلزله های سهمگین

 آتشفشان ها ، توفان های دریایی

همین طور جنگ ها و  زره پوش هایی که مزارع را ویران می کنند

ولی هیچ یک موحش تر از هیولای فقر نیست

چه در فقر حوادث راه ندارند.

بخشی از شعر "ملاقات بانوی سالخورده " ترجمه ی فروغ

صبح که بر می خیزیم

بی سلام

        بی سرود

               بی تبسم

از خانه بیرون می زنیم

به خانه بر نمی گردیم

مگر با جنازه هامان در غروبی خسته!

و مثل همیشه

دقیقه ی دوستت دارم

در لا به لای سرب و سرعت و سیمان

دود می شود

        و عشق

                     نابود!

مملکت رو تعطیل کنید. دارالایتام دایر کنید درست تره. مردم نان شب ندارند، شراب از فرانسه می آید. قحطی است، دوا نیست، مرض بی داد میکند، نفوس حق النفس می دهند، باران رحمت از دولتی ِ سر ِ قبله ی عالم است و سیل و زلزله از معصیت مردم. میرغضب بیشتر داریم تا سلمانی. سر بریدن از ختنه سهل تر. ریخت مردم از آدمیزاد برگشته، سالک بر پیشانی همه مهر نکبت زده، چشمها خمار از تراخم است، چهره ها تکیده از تریاک.

از حاجی واشنگتن- علی حاتمی